De vorige keer hebben we samengespeeld in groepjes. Daarbij viel op dat het moeilijk was om samen te beginnen en te stoppen. Hoe doe je dat?
Teun had wel een idee: hij liet door een armgebaar zien dat de rest moest stoppen. Hoe kun je met je lichaam laten zien wat de muziek moet doen? En wat kun je nog meer laten zien behalve stoppen?
Matthijs maakt grote gebaren als dirigent. Een muzikante doet dat ook met haar sambaballen. Haar paardenstaart doet mee.
Jelle legt eerst uit: Zo betekent hard, en zo een beetje hard en een beetje zacht.
Ze beginnen. Jelle gebaart en zegt: Niet zo hard. Een beetje hard en een beetje zacht. Jelle: Ik zei niet zo hard, maar ze gingen toch heel hard.
Iris: Wat voor stuk had je bedacht?
Jelle: Heel mooi.
Iris: Hoe wist je dat?
Jelle: Ik wist het gewoon. Het kwam uit mijn hoofd.
De kinderen vonden het heel leuk om het filmpje van de vorige keer te zien, dat moeten we vaker doen!
Het dirigeren haalde hele interessante vragen naar boven. 'Ze moeten wel kijken' was iets wat veel werd gehoord.
De volgende keer kunnen we bekijken hoe de muziek nou eigenlijk tot stand komt als je dirigeert: Bepaal jij echt wat de muzikanten doen? En hoe bedenk je dat dan?